Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Vae Victis

Ο πρώην Λύβιος ηγέτης Καντάφι είναι πλέον νεκρός. Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις τον εντόπισαν, τον συνέλαβαν, τον λιντσάρισαν και τελικά τον εκτέλεσαν κοινή θέα, με τις εικόνες του να κάνουν τον γύρω του κόσμου μέσω του διαδικτύου. Λίγο έως πολύ και με καθαρά ωμή και ψυχρή θεώρηση των γεγονότων ο Καντάφι έλαβε ό,τι τελικά του άξιζε συνεπεία του τρόπου με τον οποίο κυβέρνησε όλα αυτά τα χρόνια τον λαό του. Ένα τρόπο αυταρχικό και σκληρό ο οποίος αδιαφόρησε για κάθε έννοια δικαίου. Θα μπορούσαμε η αντίδραση των ανταρτών να είναι δικαιολογημένη ως ένα σημείο και να ενσαρκώνει τα συναισθήματα του μέσου Λίβυου πολίτη προς ένα καθεστώς που τον καταδυνάστευσε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θυμίζει μάλιστα κατά πολύ την εκτέλεση του πρώην Ρουμάνου ηγέτη Τσαουσέσκου η φωτογραφία της σωρού, του οποίου, αμέσως μετά την εκτέλεσή του έκανε τον γύρω του κόσμου μέσω της τηλεοράσεως (το διαδίκτυο ήταν ακόμα στα σπάργανα) και μου ήρθε στο μυαλό αμέσως μετά τις εικόνες του Καντάφι που είδα εχθές. Και στην περίπτωση μάλιστα του Τσαουσέσκου αποδόθηκε "δικαιοσύνη" μιας και τα έργου του συγκεκριμένου κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του ήταν οδυνηρά για τον Ρουμανικό λαό. Αντίστοιχη παρουσίαση είχε και η εκτέλεση του πρώην Ιρακινού ηγέτη Σαντάμ Χουσεΐν αλλά με την ουσιαστική διαφορά ότι αυτό εκτελέστηκε κατόπιν σύλληψης από τις Νατοϊκές δυνάμεις και αφού δικάστηκε. Φυσικά η εκτέλεσή του έκανε τον γύρω του κόσμου και παρουσιάστηκε ως Χολιγουντιανή παραγωγή. Σε γενικές γραμμές οι προαναφερθέντες πλήρωσαν το σκληρό τίμημα των σκληρών πράξεών τους. Εδώ λοιπόν γεννάται το ερώτημα αν αυτός ο κανόνας έχει γενική εφαρμογή. Μάλλον η απάντηση είναι αρνητική και απογοητευτική.  Μπορώ να ανακαλέσω πρόχειρα στη μνήμη μου την τύχη μερικών πρώην ηγετών - δικτατόρων της Λατινικής Αμερικής (Νοριέγκα, Πινοσέτ)  που απολαμβάνουν  ή απόλαυσαν το αγαθό του ζην (και του ευ ζην) ασχέτως αν το στέρησαν με τις πράξεις τους από τον λαό που διακυβέρνησαν. Κοινός παρονομαστής ότι εξυπηρέτησαν συμφέροντα ισχυρών και κεφαλαιοποίησαν αυτή τους την εκδούλευση. Κλείνοντας αναρωτιέμαι αν ποτέ θα αποδοθεί ιστορική δικαιοσύνη στους ηγέτες των "πολιτισμένων" υπερδυνάμεων που με τις πράξεις τους εξαθλίωσαν λαούς, στέρησαν τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους, άφησαν ανεξίτηλα τραύματα στην ανθρωπότητα, στο όνομα των συμφερόντων και  του κέρδους. Αλλά η ιστορία διδάσκει ότι δίκαιο είναι αυτό του νικητή οπότε  "ουαί τοις ηττημένοις". 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...