Εθνική συναίνεση ή συναλλαγή;

Ο όρος της "εθνικής συναίνεσης" τις ημέρες αυτές είναι στην πρώτη γραμμή! Ακούγεται παντού ως το βασικό ζητούμενο άλλοτε για αντικειμενικού και άλλοτε για προσχηματικούς λόγους. Εξαρτάται βέβαια από ποια πλευρά τον προσεγγίζει κανείς και πως αποφασίζει να τον χρησιμοποιήσει. Ανεξάρτητα βέβαια από την υποκειμενική του αντιμετώπιση, η έννοια του όρου αυτή καθ' αυτή είναι εξόχως βαρύνουσας σημασίας, που σε πρώτη ανάγνωση αξιολογείται θετικά. Πάντα η ομοψυχία και η ευρεία ταύτιση απόψεων σε σημαντικά θέματα που άπτονται το εθνικό συμφέρον είναι το ζητούμενο. Σε θεωρητικό επίπεδο λοιπόν, στην παρούσα συγκυρία και σε ότι αφορά το μέγα θέμα της οικονομικής κατάστασης της χώρας, η συναίνεση είναι ένα σοβαρό ζητούμενο. Η αίσθηση όμως που δημιουργείται παρακολουθώντας τον τρόπο που οι πολιτικοί φορείς της χώρας την αντιμετωπίζουν (κυβερνητικοί και μη) είναι ότι ο λόγος αναζήτησής της είναι καθαρά προσχηματικός. Από την πλευρά της Κυβέρνησης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να επιμερίσει τις ευθύνες ενός επερχόμενου νέου πλαισίου απαξίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών  που θα γίνει απτό με τα νέα μέτρα που καταφθάνουν. Ταυτόχρονα την αναζητά για να καλύψει τις τεράστιες ευθύνες μιας αποτυχημένης οικονομική πολιτικής όλο τον προηγούμενο χρόνο που έφερε την κατάσταση σε χειρότερο σημείο. Από την άλλη πλευρά η αντιπολίτευση σε όλο το εύρος της εκμεταλλεύεται ποικιλοτρόπως το θέμα της συναίνεσης προσπαθώντας να αποφύγει την ευθύνη των σκληρών μέτρων και της πολιτικής φθοράς. Τελικώς κατά τη γνώμη μου μια μορφή συναίνεσης θα επιτευχθεί ή θα παρουσιαστεί ότι επιτεύχθηκε, όπως οι δανειστές μας μας επιβάλουν μαζί με τα υπόλοιπα μέτρα φυσικά. Αυτή λοιπόν η διαμορφωθείσα κατάσταση θα είναι το απόλυτο άλλοθι, η καταλυτική φόρμουλα για την προώθηση όλων των απαραίτητων μέτρων για την μετάβαση της Ελληνικής κοινωνίας σε εργασιακές, κοινωνικές και βιοτικές δομές επιπέδου χώρας του αναπτυσσόμενου κόσμου. Ουσιαστικά λοιπόν δεν πρόκειται για πραγματική συναίνεση αλλά για συναλλαγή που εξυπηρετεί όλους. 

Τυχαίο;

Εντύπωση μου προκάλεσε το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή με τίτλο "Ο φερετζές του αντισημιτισμού". Αυτή δεν αφορά την άποψή του επί του θέματος, αλλά η συσχέτισή του με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον οποίο και μέμφεται για τις απόψεις του προσάπτοντας του, έμμεσα, τον χαρακτηρισμό του αντισημιτιστή. Προσωπικά αδιαφορώ αν ο Θεοδωράκης είναι ή όχι αντισημιτιστής, αλλά μου φαίνεται πολύ περίεργο ένας άνθρωπος που αποδεδειγμένα έχει νιώσει τη βία και την αδικία από πρώτο χέρι, να αντιμετωπίζεται κατά τέτοιο τρόπο. Αναλογιζόμενος λοιπόν την, αιτιότητα του εν λόγω άρθρου βρέθηκα μπροστά σε ένα συνδυασμό δύο δεδομένων. Το ένα είναι η δεδηλωμένη αντίθεση του Μίκη Θεοδωράκη στην ασκούμενη πολιτική των ημερών, την οποία κι εκδηλώνει με κάθε τρόπο δημόσια. Το άλλο είναι η αντιμετώπιση του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος, όπως εκφράστηκε με το νέο πακέτο μέτρων από την κυβέρνηση εχθές, από το μέσο μαζική ενημέρωσης "Καθημερινή", για λογαριασμό του οποίου αρθρογραφεί και ο Μανδραβέλης. Το συγκεκριμένο μέσο είναι ίσως το μοναδικό μέσο που υποδέχτηκε το εν λόγω πακέτο με θετική διάθεση χαρακτηρίζοντας το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων ως τολμηρό. Ο λόγος που υπάρχει αυτή η άποψη μπορεί να είναι όντως η πίστη του μέσου στα νέα μέτρα για αντικειμενικού λόγους ιδεολογικής προσέγγισης, ή απλά γιατί έτσι βολεύει την ιδιοκτησία! Συμπεράσματα μπορεί να βγάλει ο καθένας. Το θέμα είναι ότι ο Θεοδωράκης είναι μια προσωπικότητα ιδιαίτερη και άκρως συμβολική για ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες, που όταν εκφράζει μια άποψη και απήχηση έχει αλλά και δύσκολα μπορεί να απαξιωθεί από τον οποιοδήποτε φορέα ενημέρωσης ή εξουσίας. Φυσικά η δημιουργία σκιών γύρω από μια προσωπικότητα και ιδιαίτερα σε θέματα που άπτονται ρατσιστικής αντίληψης, είναι ένα σοβαρό πλήγμα. Εξάλλου οι απόψεις του Θεοδωράκη είναι γνωστές εδώ και καιρό. Ο συγχρονισμός λοιπόν όλων αυτών είναι τυχαίος; Δε γνωρίζω! 

Πατριωτισμός for free

Σε τηλεοπτική πρωινή εκπομπή σήμερα, ο Υπουργό Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, μεταξύ άλλων παρότρυνε του Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν τοποθετημένα τα χρήματά τους στο εξωτερικό, να επενδύσουν μέρος από τα κέρδη τους στην Ελλάδα! Μάλιστα οι επενδύσεις αυτές όπως ανέφερε θα πρέπει να γίνουν χωρίς το δέλεαρ κάποιων κινήτρων, με μόνο γνώμονα των πατριωτισμό τους! Αν λοιπόν αυτός είναι ο τρόπος σκέψης και αντιμετώπισης της κατάστασης από πλευράς εξουσίας, τότε έχουμε μια από τις ποιο μεγάλες ομολογίες αποτυχίας και ήττας! Όχι ότι δεν τα αντιλαμβανόμαστε όλα αυτά αλλά τουλάχιστον από τους επίσημους διαχειριστές της κατάστασης περίμενα ποιο ρεαλιστική και επαγγελματική αντιμετώπιση. Προφανώς η απόγνωση έχει κυριεύσει και τους ίδιους και μάλλον το παιχνίδι έχει λήξη και η ήττα είναι βαριά! Το μόνο που μένει πλέον είναι η επίσημη ανακοίνωση!  Το τζάμπα πέθανε και μαζί του πήρε και πατριώτες και μη. 

Οικογενειακή Υπόθεση

Οικογενειακή υπόθεση είναι η διακυβέρνηση της Λιβύης, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στα καθήκοντα που έχουν αναλάβει τα τέκνα του.

Ο Μοχάμεντ ο μεγαλύτερος υιός ελέγχει όλες τις τηλεπικοινωνίες.

Ο Μουατασίμ είναι ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας.

Ο Χάνιμπαλ είναι αυτός που ελέγχει την ναυτιλία της χώρας.

Ο Χαμίς είναι ο διοικητής των ειδικών δυνάμεων και των ξένων μισθοφόρων και είναι ρωσόφιλος.

Η Αϊσέ εμφανίζεται ως επικεφαλής φιλανθρωπικών οργανώσεων , που είναι πλυντήρια ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Ο Σεΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι θεωρούνταν το πρόσωπο του καθεστώτος στη Δύση.

Ο Χάνιμπαλ είναι αυτός που προκάλεσε τα προβλήματα στην Ελβετία, και έχει κατηγορηθεί κατά επανάληψη ότι χρησιμοποιεί βία κατά της γυναίκας του αλιν.

Ο Μουατασίμ είναι αυτός που ξόδεψε απίστευτα ποσά για να έρθουν στην λιβυη να τραγουδήσουν ο Λίονελ Ρίτσι και η Μπιγιονσε, εμπλέκεται πολύ σε σαπουνόπερες. Ο Μουατασίμ είναι αυτός που κάτω από καθεστώς τρόμου έλαβε 1 δις δολ από την κρατική εταιρία πετρελαίου και τα μετέφερε σε προσωπικούς του λογαριασμούς.

Ο έτερος γιος Σααντί δημιούργησε με μαύρο χρήμα μια ζώνη ελευθέρων εμπορικών συναλλαγών στην Δυτική Λιβύη.

Τα σχόλια νομίζω είναι περιττά!

Πηγή: drougos.gr

Η σημαία της Κύπρου θα κυματίζει στην Άγκυρα

Η κυπριακή σημαία θα κυματίσει στην Αγκυρα, είτε αναγνωρίζουν οι Τούρκοι την Κυπριακή Δημοκρατία είτε όχι. Αυτό θα συμβεί κατά τη διάρκεια της κυπριακής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το δεύτερο εξάμηνο του 2012 και ήδη άρχισε να απασχολεί και τους Τούρκους πολιτικούς.

Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανού Κόμματος κ. Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ αναφέρθηκε στην κυπριακή προεδρία και είπε ότι η Κύπρος, ως προεδρεύουσα χώρα θα επισκεφθεί την Τουρκία, ότι η Τουρκία θα αλληλογραφεί με την Κύπρο και η κυπριακή σημαία θα κυματίζει στην Αγκυρα. Αναφέρθηκε στην ανάγκη επίλυσης του κυπριακού σύντομα, ενώ σημείωσε τη σημασία για λύση που να βασίζεται σε μία κυριαρχία.

Πηγή: tovima.gr

Νεκρός OnLine

Ένας 30χρονος Κινέζος πέθανε ύστερα από τριήμερη παραμονή του σε online παιχνίδι χωρίς ύπνο και τροφή, ανακοίνωσαν οι αρχές του Πεκίνου. Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν ότι είδαν τον άνδρα κάποια στιγμή να καταρρέει πάνω στο πληκτρολόγιο σε κατάστημα παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών στην πρωτεύουσα της Κίνας, το Πεκίνο.Αμέσως μεταφέρθηκε σε κλινική όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του , αναφέρει η εφημερίδα Beijing Times. Ο 30χρονος άνδρας ήταν εθισμένος στο διαδίκτυο.

Πηγή: Zougla.gr

Το παιδί μου το Facebook

Ένας άντρας από την Αίγυπτο ονόμασε την νεογέννητη κόρη του «Facebook» προς τιμήν του ρόλου που διαδραμάτισε το συγκεκριμένο site στις κινητοποιήσεις εναντίον του πρώην πρόεδρου Μπουμπάρακ. Ο συγκεκριμένος πατέρας το όνομα του οποίου δεν δόθηκε στη δημοσιότητα επέλεξε το πλήρες όνομα Facebook Jamal Ibrahim  έπειτα από το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε το δημοφιλές site κοινωνικής δικτύωσης στην οργάνωση διαδηλώσεων εναντίον του καθεστώτος του Μπουμπάρακ οι οποίες και τελικά οδήγησαν στην παραίτησή του.

Πηγή: dalje.com